Theo Schilder Tweewielers Alkmaar Fox racing shox Craft Schwalbe banden en meer fi'zi:k Shimano GIANT Ride Life
afbeelding van thorsten

Bronzen plak Benelux Kampioenschappen Zoetermeer

Na een hele mooie wedstrijd in Heeswijk-Dinther (en een Kermisronde voor Sem) stond Zoetermeer op het programma met de Benelux Kampioenschappen 2011. De kans om in 2011 nog iets moois neer te zetten, in elk geval ook een kans om te genieten van een mooi en zwaar parcours. Snowworld Zoetermeer was immers ook gastheer voor NK en EK manches! Dus dat beloofde wel wat.

Aan het weer kon het niet liggen, in zomerse omstandigheden en op een droog parcours mocht Sem bij de junioren de spits afbijten. Hij was la met een goed humeur de bus im gestapt, 's ochtends, dat was meteen te merken. Met een kopgroep van 5 stoven zij ervan door. Het was dat een tak in achterwiel en derailleur een eind aan de pret maakte en Sem terug zakte tot midden in het veld. Maar goede benen waren zijn deel: Na een strakke inhaal race kon Som toch noch in de top 10 op een negende plek finishen. En dat ongeacht het moordende tempo dat in de kop van de wedstrijd gehandhaafd werd. Hele mooie plek in een internationaal veld. Top.


Dan was het de beurt aan de meiden. Oorspronkelijk zou er geen onderscheid gemaakt worden in leeftijden, alleen een vrouwen-veld. Na veel getouwtrek in de voorbereiding van de wedstrijd kwamen er toch klassen en dus truien en herkenning voor de nieuwelingen en junior vrouwen. Dat dat altijd zo'n gevecht moet zijn verbaast toch iedere keer weer (Bij het NK was er ook al een debacle). Goed de meiden mochten dus fietsen om een trui, eeuwige roem en herkenning. Prijzengeld kon niet worden uitgekeerd, maar daar was het de dames ook niet om te doen.

Mijntje, Maaike en Sophie vertrokken dus voor een viertal pittige ronden, goed voor 1:15 uur mtb plezier. Dat het parcours er een was om je hoofd erbij te houden bleek al in de eerste ronde, waar N. Nieuwenhuizen de macht over haar stuur verloor en behoorlijk crashte in een rock sectie. Die arme meid heeft een heel uur daar gelegen, als een soort waarschuwingsbaken voor de passerende vrouwen. Mijntje moest op dezelfde plek ook van haar fiets af maar verbeet de pijn en ging verder. Ze moest en zou finishen. Karakter noemen ze dat, tof, en dat naar een week school excursie in Berlijn!


Maaike kon haar vers opgedane vorm toetsen en kwam daar, naar aanvankelijke problemen met haar fiets (wie breekt er nou een bidonhouder af?) ook heel ver mee. Uiteindelijk was de 5de plaats voor haar en dat is prima, wetende dat ze pas 2 maanden weer aan haar vorm zit te schaven!